تهی از تمامی آنچه که هستم

بی حرفی،

بی فکری،

بی نشانی از آنچه که زندگی اش می خوانند

در این جاده های بی پایان

به سان خوابگردی می گردم

این روزها دردی به وسعت تاریخ، استخوان هایم را می خورد

 

نوشته شده در ۱۳۸٩/۱٠/۸ساعت ۱:٠۸ ‎ب.ظ توسط جلیل شعاع نظرات () |