ناشکیبا،

در خود تکیده و بیمار،

چشم ها در کاسه ها پر خون،

عقل ها مجنون؛

 

آرزوهای بی پایان اش را شخم می زند

انسان.

 

درد ما

صبوری با جلاد سنگدلی است

که غرق بی خیالی، خون ما را می مکد

 

نوشته شده در ۱۳۸٩/۱۱/۳ساعت ٤:۳٤ ‎ب.ظ توسط جلیل شعاع نظرات () |