دو روز کوهستانی

 

زندگی توی شهر جا مانده و

روی تراس قدیمی،

باید روی راحتی لم داد و

گذاشت،

روح بی قرار باغ،

آهسته ریشه کند،

بین سلول هایی که خالی اند.

 

اینجا،

حرکت ثانیه ها،

جور دیگری کند است.

می توان،

ساعت ها،

توی سایه ایستاد و

همراه درخت های بلند شاد

توی دست بادها رقصید.

 

اینجا، چیزی فراتر از زندگی

می آید و

تو را با خودش می برد

شبیه لحظه هایی که توی رود،

توی باغ،

توی دشت.

 

جی

3 شهریور 91

روستای وشتان-ایوان یه خانه ی روستایی

 

نوشته شده در ۱۳٩۱/٦/۳٠ساعت ۱٢:٠٦ ‎ق.ظ توسط جلیل شعاع نظرات () |