در غم خاموشی یک دوست

سال ٨۵ برای یک دوست که ناگزیر از درک نامنتظر مرگ شد، این گونه نوشتم:  

 

 

در سرخی تکراری سپیده دمان تو

 قصۀ دوبارگی های سحرگاها نت پایان یافت .

در کوبش نبض ثانیه های ساعت زمان

  تو به سرایش شعر آخرین شدی .

 

تو ای سراینده نغمۀ بد فرجام

 در آن لحظه،

  با کدامین خیال دور در سفر بودی ؛

                              که این گونه لبریز از دریغ

                              بسی پیشینه تر از مرگ آرزوهایت  مردی .

 

 

در سرخی تکراری سپیده دما ن تو

 در انتهای راه شب خستگی هایت

 نه روز که عزرائیل بود

                   آن که  بی پروا

                   لبان زمختش را

                            به لبخندی از برای تو وا می کرد .

 

ودر آن هنگام

تو غرق بی خیالی های روز مره ات

 سبکسرانه به رویت لبخندۀ او رفتی .

 گامی به پیش،

  بسنده ای ،

   تا تماشای لبخندهای آدمیان

     برای همیشه از تو بگریزد.

 

 

آری گامی به پیش کافی بود

      تا نه دیگر دیده ای  نوازش نگاهت را دریابد  .

      و نه دیگر نیوشنده ای به نیوشیدن صدای گرم تو بنشیند .

                   تو به هم آغوشی ناباورانۀ تقدیر آدمی رفتی .

 

 

 

رفتن تو شکستن شد .

شکست بغض بلورین آسمان غروب های بارانی.

 ضجۀ حلقوم هایی که تو هنوز

                            در قلب های گرمشان زنده ای.

 

تو رفتی و

 نثار راهت شد،

 قطره هایی اشک، در انکار فراموشی تو.

 قطره هایی چند از حسرت .

 قطره هایی چند از دریغ  .

 

 

    بدرود لبانمان نصیب تو باد  

               چه که قلب ها یمان را یارای وداع با تو نیست  .

 

 

                                            در مرگ نا باورانۀ یک دوست

                                                            شهریور . 85

                                                                اصفهان                                                                   

 

 

 

/ 30 نظر / 18 بازدید
نمایش نظرات قبلی
شباهنگ

بنام او درود بر شما دوست گرامی ممنونم از حضورتون و درود بر قریحه ی خوب نگارشتون اشعار زیبایی رو اینجا دیدم و از خوندنشون لذت بردم موفق باشید و پرتوان

س پ ی د ا ر

شعر با دردی که با شاعر می رقصه جریانی حلقه وار داره کاملا مشخصه که از احساست زاییده شده و این قابل ستایشه !

حمید رضا عمادی

سلام دوست عزیز خوندم و اگر چه موضوع در غم یک دوست بود اما از ساختار کاری شما لذت بردم براتون ارزوی سلامتی و موفقیت دارم شاد و پیروز باشید

محمد(دل نامه)

سلام بر شما دوست عزیز خوشا به حال آن سفر کرده که دوستی چون شما دارد. از شعرتون لذت بردم و از غم فقدان دوستتون ناراحت شدم روحش غرین رحمت دوست.

سایه

سخت است وقتی بلور چشمها در مرگ ناباورانه ی یک دوست بدرخشد

سایه

سخت است وقتی بلور چشمها در مرگ ناباورانه ی یک دوست بدرخشد

میترا

سلام ممنونم از حضورتون شعر قشنگی بود و خیلی غمگین!! سخته خیلی ....خیلی .... !!! روحش شاد [گل]

اواره

سلام دوست من . منم بهترین دوستم رو سال گذشته از دست دادم . میدونم چقدر سخته. روح جفتشون شاد