مرا،مارا

 

مرا با ستارگان پیوندی است   از آن روی؛

                      که ترانه های ناشنیده ام را

                                 از برای گوش های صبورشان می خوانم.

 

مرا با بادها پیوندی است     از آن روی؛

                      که می وزم و هرچند،

                                           وزیدنم شاخه ای را نلرزاند.

 

مرا با تو پیوندی است    از آن دست؛

       که هر دو تن به خاک می ساییم و سری،

                                  در هوای آرزو داریم .

 

و ما را با هیچ پیوندی است؛

            بادیم و ستاره ایم

            تن در خاک و سر در آرزو

                     و زندگی بر هیچ ،

                                بر پوچ .

                                          

                          اصفهان.تابستان. ۸۵

 

/ 2 نظر / 5 بازدید
لي لي

من شعر مي گويم ... و آنرا بدست بادهاي شمالي ميسپارم .... و مرا غمي نيست لي لي

نیما

Kheili ghashng bood............